Evlere emanet çocuklar.

    Tatilde en çok evlere emanet ediyoruz çocukları.Geniş oyun alanlarına sahip değil yaşadığımız yerler. Evin içerisinde enerjilerini atmalarını bekliyoruz.Temiz hava olmadan,oksjen almadan,koşmadan,yorulmadan.
Evler dikiyoruz hiç durmadan.Bulduğumuz her boş alanı değerlendirmeye çalışıyoruz.Kazanacağımız para kaybettiğimiz nesilden daha kıymetli çünkü.Varsın bahçesi olmasın.Varsın çocuk sesleri yankılanmasın sokaklarda.İçimize kapanalım,kulaklarımızı tıkayalım...Evin içerisinde "güvenle!",yanıbaşımızda otursun çocuklarımız.Bizim istediğimiz gibi yetişsin.Paylaşmayı öğrenmesin.Pahalı oyuncaklarıyla tek başına oynasın...
   Bursa'ya her gittiğimde bu düşüncelerle geri dönüyorum.

Kum,çakıl,evden aldıkları plastik bardak,karton parçası...Bir de sınırsız zaman.Mutlu olmaları için yeterliydi.

Velhasıl değişmek lazım..

 

 

Yeni başlangıçlar...

  Tekrar yazabileceğimi düşünmemiştim...Öyle ki bir bloğum olduğunu dahi unutmuştum.Ama iyiki hatırlayıp geri dönmüşüm.Yazmak iyi geliyor..Geriye dönüp baktığımda unuttuklarımı hatırlatıyor bana.
 En son yazımın üstünden sanırım 3 yıl geçmiş.Bursa-Gaziantep-İstanbul üçgeni arasında şekillenen üç yıl.Öğretmenliğe başlama kararıyla değişen,yenilenen hayatım.
 Önce hayalle başladı herşey."Ben öğretmen olmak istiyorum!" dedim kendime.Sonra bunu daha yüksek sesle çevremdekilere söylemeye başladım.Herşey adım adım ilerlemeliydi.İlk aşama ALES. Kısa bir hazırlık çalışması,akabinde Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi ...Mezun olduğum okula tekrar başlamak benim için çok keyifliydi.Çok güzel dostluklar edindiğim 7 aylık serüven başlamıştı benim için.Tabi kızlarla birlikte.En zor kısmı Zehra'nın okul değiştirecek olmasıydı.Dış mihraplara kulağımı tıkadım ve hedefe kilitlendim."Ben öğretmen olacağım"
  Zehra bir dönem Bursa'da devam etti okuluna.Henüz ikinci sınıftaydı.Yeni öğretmen,yeni arkadaşlar.Sandiğim kadar zor olmadı.Hatta hiç zor olmadı.Zorluğu biz mi oluşturuyorduk.Olumsuz düşünceler mi şekillendiriyordu aslında zorluk denen düşünceyi...Biz olumlu bakmayı tercih ettik.Ve güzel anılar biriktirdik.Ailemle ,arkadaşlarımla birlikteydim.Bunu kaç kez daha yaşayabilirdim ki;Bu yüzden tadını çıkarmaya çalıştım.Bu süre içerisinde bir yandan da KPSS çalışıyordum.Yolum uzun,sancılı,sıkıntılıydı.Ama çevreme göre.Sürekli "atanman çok zor","Çok çalışman gerek","10 yıl ara vermişsin nasıl olacak?" Türünden bir sürü olumsuz söz duyuyordum.Yine kulaklarımı kapattım.Hedefe yöneldim.Benim gibi düşünen ,insanları aldım çevreme.Onlarla hayaller kurdum.Ve çalışmayı asla bırakmadım.
 Formasyon eğitimini bitirip İstanbul'a döndüğümde sınava  6 ay kalmıştı.Ve ben sadece video izleyerek hazırlanıyordum.Kursa gitmedim.Sevde küçüktü ve Zehra okula gidiyordu.Evde onlarla birlikte çalıştım.İnanmayan insanlara inat umudumu kaybetmeden devam ettim...Sınav üç aşamaydı.GK-GY,Eğitim ve Alan sınavı.İlk iki aşama gayet başarılı geçti.Sonuç tahminimden de güzeldi.Ve artık daha umutluydum. Sınav sonuçları açıkladığında  sadece hangi ile gidebileceğimi düşünüyordum.
  Atama sonucu Gaziantep çıktığında çok kötü hissettim.Nasıl gidecektim,9 ay ne yapacaktım...Bu sefer tüm olumsuzlukları ben çağırıyordum.Neyseki kısa sürdü ve biz artık Gaziantep'e anılar biriktirmeye gidiyorduk...Bazen zor ,bazen kolay ama çokça şükürle geçen bir 9 ay oldu bizim için.Hala dönüp baktığımızda tebessümle hatırladığımız güzel zamanlar...
  Artık İstanbuldayız.Zehra ilkokulu bitirdi.Sevde ilkokula başlıyor.Zaman ona hakim olamayacağımz kadar hızlı geçiyor.Ve ben her anını keyifle geçirmek istiyorum.Sadece "an" da asılı kalarak.
  
 

Tatil,Bursa...

Karnemizi aldık ve tatilin ilk durağı olan Bursa'ya geldik.Güzel bir karneden sonra hakettik dinlenmeyi.

  

Tatil kitaplarımız,okuma setlerimiz ile tatili verimli geçireceğiz inş.

 Geleli iki gün olmasına rağmen henüz evde vakit geçiremedik:)Gündüz gezip gece kendimizi zor atıyoruz yatağa:)Tüm yılın acısını çıkartıyoruz:)

 

Dün yıllardır görüş(e)mediğim arkadaşlarımla buluştum.Oysa birlikte büyüdük hepsiyle...Çocukluk arkadaşıyız herbirimiz.Velhasıl kısmet düneymiş.Hatika birgun geçirdik ve bir daha arayı bu kadar açmamaya karar verdik:))

 Şimdilik Bursa günlükleri bu kadar,daha ne kadar burdayım bilmiyorum ,formasyon için tercihlerimi yaptım ve heran sonuç bekliyorum :))Artık bundan sonrası kısmet:)))İnş güzel haberlerle dönerim.Tabi öncelikle hayırlı haberlerle:)))

okul şenliği:))

 Güzel bir haberle başlayalım postu yazmaya;kötü geçtiğini düşündüğüm hatta emin olduğum sınav sonucum oldukça iyi geldi:))Az ama öz soru cevaplamışım.Daha doğrusu sadece doğru  bildiklerimi yapmışım:)İnanılmaz mutlu oldum.Şimdi ağustosta üniversite tercihleri var.İnş bu kısmıda başarıyla ve en önemlisi hayırlısıyla atlatırım:))
 Zehra'nın okul şenliği vardı bugün.Önce sçlar yapıldı kuaförde,sonra kültür merkezinin yolu tutuldu:)Çok keyifli ve eğlenceliydi.Artık büyümüş bir genç kız gördüm karşımda:)Çok mutlu oldum...

kuaför güzeli:))

                                                 Sevde kulaklarını tıkadı:)Ses çok yüksekti:)
Bugünüde güzellikle sonlandırdık...

kesin dönüş:)tuvalet eğitimi...

Şükür kavuşturana diyeceğim ama dönüşüm pek bir sancılı oldu:)Yazma niyetiyle her oturduğumda sayfanın azizliğine uğradım.Kontrol paneli bir türlü açılmadı.Nasıl olduysa az önce yanıt verdi:)
  Kesin dönüş yaptığımı umuyorum.Zira en son kurduğum dönüş cümlelerinin üzerinden 4 ay geçmiş.Umarım yine bu kadar ara vermem.O kadar çok şey birikti ki kızlarla ilgili,yazmayınca yarım kalıyor sanki.
  Öncelikli konumuz tuvalet eğitimi.Mucizevi bir şekilde Sevde birkaç gün içinde alıştı.Şaşkınlığım sevincim tarif edilemez.Yazın başlamıştık ve olumlu sonuç alamamıştık.İsteksiz olsamda ertelemiştim.Nasıl olur ne zaman olur derken,Sevde bezi istemediğini söyledi.Tabi bu süreç içinde sabah uykusundan kalktığında zorlamadan tuvalet çalışmalarımız deva etti.Söylemlerle destekledik.Abla faktörüde en önemli etken oldu tabiki.Ve bundan bir hafta önce birkaç kazayla alıştık.Bezi tamamen bıraktık.Ödülümüz sadece alkış oldu.Artık büyük abla oldum ben,altıma çiş yapmıyorum,elbisem kirlenmiyor,bez bağlamıyorum:))En sık duyduğumuz cümlelerdi.Ki tam da bu süreçte bir haftalık Bursa tatili bizi etkilemedi.O tutmayı öğrenmişti çoktan ve dahası artık tuvaleti gelince söylüyordu.Neticede ben rahatım o rahat:))Stres yapmadığımızdan mı yoksa Sevde zaten bu duruma hazır olduğundan mıdır bilinmez,öenmli bir süreci daha atlatmış bulunuyoruz.İnş geri dönüş yaşamayız.
  Bu arada biz neler yapıyoruz.Zehra okula devam.Okuma yazma serüvenini başarıyla atlatıp şimdi işin matematik kısmına geldik:)Çok şükür ders konusunda beni yormuyor.Ödevlerini kendisi yapıyor bizden tek beklediği taktir:)Kitap okumayı çok seviyor.Zaten aksini düşünemiyordum.Annenin elinde 7/24 kitap:)Önünde sürekli test kitabı.Şunu çok iyi anladım ki;çocular sözden ziyade görsele önm veriyorlar.Yani siz istediğinizi söyleyin,eğer sözleriizle yaptıklarınız çelişiyorsa,onlar sözleri unutup taklite başlarlar.
 Annenin elinde test kitabı demişken,hemen açıklayalım,yarım öğretmenlik serüvenine geri dönüyorum inş.Bunun için önümde uzun yollar var.Ben ilk adımı ALES e girmekle atıyorum.Bundan sonrası hayırlısı inş.Haftaya sınav var,bende de heyecan:)
 Birkaç fotoyla bitirelim.İnş devamı gelir:)

Hafta sonu hem misafir ağırladık,hem gezdik hem de yağmuru doyasıya izledik.Ama çok yorulduk.İnş keyifli,huzurlu bir hafta olur hepimiz için...
 

yoğun günler...

Evet,döndük yine kürkçü dükkanına.Umarım bu sefer uzun süreli olur dükkanda kalmam...
Yirmi dört saat diliminin yetmediği günlerdeyim.Öyle ki 25 26 saati görüp ertesi güne devrediyorum:))Hiç bitmeyen günlük işler,Zehra'nın okulu vs...Sabah kalkıp önce kısa bir tekrarla güe başlıyoruz aslında bakmayın kısa dediğime,oturduk,yazdık,okuduk derken uzuyor bu süre.Akabinde yapılan kahvaltı.Yani annelerine inat kahvaltı sevmeyen çocuklarımın olması tuhafıma gitsede oturtmaya çlışıyoruz bu düzeni.Sevde peynir,yumurta.süt sevmez.Zehra iki yiyeceği asla karıştırmaz,yemek yerken yanında bir şey içmez ayr ayrı tüketir...Hamur işlerine bayılırlar:))hamur kızartması özellikle:))Evet bu özetten sonra kaldığımız yerden devam edelim;Kahvaltı seremonisinden sonra ev toparlama kısmı devreye giriyor ve bu kısım hiç bitmiyor.Düzen takıntısı olan biri için bu durum çok yorucu.Aslında yorguluğumun sebebi de bu olsa gerek.Elde süpürge,koşturan bir anne durumundaym:))Bu kısmı da  geçtikten sonra okula hazırlanma ve evden çıkış bölümü var...Bu da epey zamanımızı alıyor...diş fırçalanması,forma giyilmesi ,Sevde'nin hazırlığı ve beslenme...Sonrası uzun okul yolu...Okulların değişmesi ile birlikte karşımda olan okula değilde yaklaşık 10 dk yürüme mesafeli okula gidiyoruz üçümüz:))Sevdeyle zor oluyor ,Kah bebek arabasından inmek istemesi,kah yağmurda rüzfarlığını istememesi bizi zorluyor.Dönüşte ise makete uğramadan dönemiyoruz eve ona bir kakaolu süt,eve ekmek...Eğer yoğudumuz bitmişse köşedeki süthaneden taze sütümüzü de alıp koyuluyoruz eve doğru...Sonrasında uyku ve benim akşam yemeği hazırlığım...Sevdenin uyanıp yemek yemesi,tekrar ablayı almak için yola düşme.Bazı akşamlar babamız alıyor o zaman dinleniyoruz.
 Ve tekrar dönüşüm başlıyor...Ödev,okuma yazma çalışmaları:))Bu kısma da ayrıntılı başka bir postta deyineceğim inş.Şimdilik bu kadar olsun..Dönüş yazısı olsun...

Yeni okul...

En son tuvalet eğitiminde kalmıştık:))Biz hala ordayız.Güzel  başlayan,benide oldukça umutlandıran süreç Sevde'nin tuvaletinden korkması ve sonrasında tuvaletini uzun süre tutup yapmamasıyla son buldu .Ardına gelen kısa süreli tatil ve okulların başlamasıyla belirsiz bir tarihe erteledik.Evet neymiş her çocuk bir olmuyormuş .Ablası bu dönemde alıştığı için Sevdenin de alışacağını düşünmüştüm ama yanılmışım...

Şimdi ki yeni mevzumuz okul.Zehra ilkokula başladı bu dönem.Yeni okul,yeni arkadaşlar,yeni öğretmen...Şimdilik herşey yolunda ama derslerle birlikte durum değişir mi bilemiyorum.Endişe ve biraz hüzünle karışık mutluluk var...Zamanın getirdiklerini hep birlikte göreceğiz ...