tiyatro-sinema etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
tiyatro-sinema etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

21 Temmuz 2012 Cumartesi

son günlerin ''İLKLERİ''

 Zaman hızla akıp geçiyor.Ben yetişemiyorum.Anlık kareler yaşıyoruz hemen kaydetmek istiyorum insanlık için küçük ama bizim için büyük adımları:))Ama başaramıyorum.Çünkü kızlar bir türlü rahat durmuyorlar ki görüntü alayım))
 Bir fireyle beraber ilk üçlü sinema keyfini yaptık nihayet.Eşimin ''hepberaber buz devrine gidelim.''le  başlayan cümlesiyle birlikte,''ama Sevde''yle devam eden benim cümlem.Sonrasında halaya bırakma fikri,e o zaman ramazan gelmeden gidelim sözüyle son noktayı koyduk:))Perşembe akşamı üçlü olarak sinemaya gittik.Gün içinde bir telaş vardı bizim evde.Hergün rutin uykusunu uyuyan hanım o gün erken kalkıp bizi ters köşe etti.E tabi planlar yine değişti.Çünkü bir kere daha uyumalıydı yoksa biz gelene kadar ortalğı birbrine katabilirdi:)Tam biletler alınacakken hemen müdahele edilip daha geç bir saate karar verildi...Ama bu seferde iknci uykuya direndi bizim hanım.Sanki onu bırakacağımızı anlamışçasına:))Bu sefer kazanan ben oldum.Uzun çabadan sonra uyuytmyı başardım:))Başarım başarmasına da şimdide kaldırmam gerekiyordu zira filme 45 dk kalmıştı:)Bu durumuda kapıyı açarak başardım.Kendileri o sese dayanaaz ve hemen gözünü açar:)Daha bitmedi tabi hemen üstbaş hazırla,bolca yedek koy,birde yanında bir kavanoz yoğurt ekle vve tamamdır.Gitmeye hzırız.Hızlı bir şekilde halaya bırakılıp,yola devam ettik.Mısırımız,içeceğimiz hazır.Koltuklara kurulduk.Bir yandan Zehranın sorularını yanıtlayıp,diğer yandan filmi izlemeye çalışmak ne kadar mümkün olduysa o kadar izleyebildim filmi:))Zehra arada hadi eve gidelim diye tuttursa da ,zira aklı kardeşindeydi daha doğrusu halasıyla Ayşe ablasında:))Yine de keyif aldık.
 Evet gelelim diğer adımlara...Sevdenin diş çıkartmayla başlayan hızlı gelişimi dün üç adım atmasyıyla nhayet buldu:)şaşkınlık içinde aaaa diye diye yürüdü bizim ufaklık.Video çekebildim mi hayr.Çünkü birkaç denemden sonra vazgeçti.Kısa mesafelerde birkaç adımla kendini geliştiriyor:)Daha bitmedi tabi ki,bu sabahta koltuğa çıktı.Yine şaşkınlıkla baktım sadece ona...Daha devamı var hemen akabinde ''aba del'' sözüyle ilk cümlesini de kurdu:))Şimdi merakla izliyoruz bizim ufaklığı:))

4 Şubat 2012 Cumartesi

bursa zamanları...

Gezdik,gördük ve bol bol dinlendik...Şimdi istanbula adapte olmaya çalışıyoruz.

Bursa'ya gittiğimiz gün hava oldukça rüzgarlı denizde dalgalıydı.Bir ara seferler iptal olacak diye çok korktum...Biz bindik ama sonra tüm seferleri iptal etmişler.Gelince öğrendik.


Sabah çok erken çıktığımız için kahvaltı yapmamıştık,zehra iki tane tost yedi yol boyunca:)Sevde hanım ise uyumakla meşguldü...


Bursa'ya gider gitmez attık kendimizi dışarıya güneşi gördüğümüz hergün dışardaydık.Bol bol yürüyüş yaptı(k)m.Çocukları hava soğukken çıkarmadım.Ama ben zamanı iyi değerlendirdim...
Bu gezilere avm leride dahil ettik tabiki...İlk gittiğimizde garfield vardı.Zehra çok sevdi...
Vazgeçilmezimiz tren sefası:)
Yeğenim Berra ve Sevde.Aralarında sadece 20 gün var:))Büyüyünce iyi arkadaş olacaklar inş...
Bursa da bir ilki de gerçekleştirdik.Zehra sinemaya gitti...Alvin ve sincaplarına...Animasyon bir filmdi.Bence güzeldi.Ama zehra sonunda volkan patlayacak diye çok korktu.Ağlamaya başladı.Ağlarkende bir yandan ''ama anne ben onları çok sevdim onlara birşey olacak diye çok korktum '' diyordu:)Sonuç olarak keyifli birgündü bizim için.Zehra tekrarını istiyor.Sevdeye bakacak birini bulursam neden olmasın:))
Bir kar keyfini daha yaşadım Bursa'da.Betonlaşan şehirlere inat hala yeşillikler var bizim orda.Kar yağınca eşsiz güzelliğe bürünüyor...Bizde bu güzelliğe karşı çaylarımızı yudumladık annem ve babamla.


yürüdüm,yürüdüm,yürüdüm...yağmuru,karı,güneşi yaşadım doya doya...
Bursa dan ayrıldıktan sonra sakarya kuzuluğa gittik.Orda da çok güzel zaman geçirdik.İnş onun fotolarıda başka zaman.

25 Aralık 2010 Cumartesi

Şiir dinletisi ve tiyatro

''Sana dün bir tepeden baktım aziz İstanbul
Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer
Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul
Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer...''

Hafta sonu etkinliklerimize Yahya Kemal'in bu dizeleriyle başladık.Cuma akşamı eşimin yeğeninin şiir dinletisine davetliydik.Zehra durur mu? durmaz mı?endişesi içinde gittim.Ama güzel kızım beni yanıltmadı.Çıtını bile çıkarmadan bekledi programın bitmesini.Hatta konuşanları şişşt! nidasıyla uyaracak biçimde:)Çok güzel bir geceydi.Bol bol İstanbul şiiri dinledik,İstanbul'un güzellikleri eşliğinde.




Hazır sanata kendimizi böyle hazırlamışken hiç vakit kaybetmeyelim dedik,bugün Altunizade Kültür Merkezi'ne gittik.Kukla şovu izlemek için.İyikide gitmişiz çok ama çok eğlendik.Yani çocuklarla birlikte bende eğlendim:)
Kesinlikle tavsiye ediyorum.Üsküdar Belediyesinin çok güzel etkinlikleri var eminim diğerlerinde de durum aynıdır.Hafta sonu çocuk tiyatroları,çizgi filmler gösteriliyor.Hemde ücretsiz.Biz çok keyif aldık...Aslında bizler içinde çok güzel programlar var ama ne yazık ki;Zehra'yı bırakamadığımız için katılamıyoruz.Ama siz değerlendirin derim...


Zehra sıkılır mı?diye tereddüt etmiştim başta,ama öyle güzel bir gösteri oldu ki;sonuna kadar soluksuz izledik.







Sonrasında tabiki yemek:)

Capiyolü çok güzel süslemişler.Yazın burda havuz oluyordu kışın kapatıyorlar...


Veee eve dönüş yolu.Giderken taksi kullandık ama dönerken yokuş aşağı olduğu için yürüdük.Bol bol temiz hava aldık tabi...Şimdi dinlenme zamanı.Herkese güzel haftasonları diliyorum...

16 Şubat 2010 Salı


Uzun zamandan sonra zehrayı bırakıp sinemaya gideceğimi hiç düşünmemiştim:)Eşimin yeğeni hande sayesinde gidebildik:)Niye mi.Çünkü hande bu filme gitmeyi çok istiyordu.Ama bir türlü nasip olmadı.Daha doğrusu bir defasında geç kalmışlar,diğerlerinde de bilet bulamamışlar.İşte benimle gidecek ya:)Eşimde geçen hafta öğrencileriyle bu filme gidince artık son noktayı koydum.Handecim hiç üzülme seni ben götürürüm dedim:)Fedakar yenge:)tabi küçük bir sorunumuz vardı zehra:)ama handenin her defasında hüsranla sonuçlanan sinema hadisesine dayanamayan aile bireyleri zehraya bakmaya karar verdiler:)Tabi bunda en büyük pay sahibi sevgili ayşe oldu.Yani handenin kardeşi::)Biraz bozulsada gidişimize pek sesini çıkarmadı.Zehrayla biz gelene kadar oynama becerisini gösterdi:)Kızım biraz afacandırda yani bakılması biraz zor:)yüksek enerji ve sabra ihtiyacınız var.Çünkü istekleri sürekli değişiyor:)Herneyse biz sinemya gittik.Hatta biraz vaktimiz olsaydı avm de de gezecektik ama fazla abartmamak gerekiyor sanırım:)Film süperdi.Üç saatin nasıl geçtiğini anlamıyorsunuz bile.Üç boyutlu,görüntüler harika.Konu belki klasik yani sonunu tahmin etmekte zorlanmıyorsunz ama bütünlük öyle güzel sağlanmış ki;bu bile dikkatinizi çekmiyor.Neticede iyiler kazandı kötüler kaybetti.Bizde harika bir akşam geçirdik handeyle:)
gelelim mime.Mirzahan ve ahrar annesi sevgili şeyma bizi mimlemiş.Hemen cevaplayalım...
1-Çocukluğunuzda anne ve babanızla (ya da aile büyükleriyle) yapmış olduğunuz ve sizi siz yapan şeylere katkısı olan bir olay, bir aktivite, bir eylem… Ve hangi yönünüze katkıda bulunduğu:
Annem iş çıkışı yorgun argın demeden bizi açık hava tiyatrosuna götürürdü.Tabi havanın güzel olduğu zamanlarda.Bu beni hala etkiler.Birde kitap okuma alışkanlığımı annem sayesinde kazanmıştım.Bana keloğlan serilerini almıştı:)hiç unutmam.Canım annem benim...
3.Çocukken oynamayı en çok sevdiğiniz oyun ve oyun aparatı?
her turlu top oyunu :)
İp atlamayı çok severdim.Yakan top saklambaç ve kuke diye yine topla oynanan bir oyun vardı.Onları çok severdim:)
4.Sokakta oynar mıydınız?

Hemde çok.Akşama kadar bir posta,birde yazın akşamdan sonra bir posta oynardık:)
5-Çocukluğunuz ve ilk gençliğinizle ilgili keşke farklı olsaydı dediğiniz bir durum/olay
O anı yaşarken farklı olmasını istediğim olayların aslında benim için hayırlı olduğunu zaman geçtiği zaman anladım.O yüzden hepsini iyi ki yaşamışım diyorum...
6-Çocukluk ve ilk gençlikle ilgili iyi ki böyle olmuş dediğiniz bir olay…
iyiki babamın istediği okula gitmişim...
7-Varsa çocukluk dönemine dair bugünü etkileyen bir olay, anı.
Lisedeyken en yakın arkadaşımın izmire taşınacağını öğrendiğimde çok üzülmüştüm.Bana matematik dersini o sevdirmişti.Onun sayesinde aslında o kadar da zor olmadığını öğrendim.Ve yine onun sayesinde şimdi matematik dersi veriyorum.Ama onu takip eden zamanlarda bu olayın benim için çok değerli başka bir insanı hayatıma sokacağından haberim yoktu.Onu tanımamla hayatım büyük ölçüde değişti.Şimdi birisi konyada öğretmenlik yapıyor diğeri inş istanbula gelecek.Şimdi bodrumda.Saadet ve esra sizleri çok seviyorum....
Bende bu yazıyı okuyan herkesi mimliyorum.Herkes kendi hayatına şöyle dönüp bir baksın bakalım neler yaşamış:)